ชีวิตก็เป็นอย่างนี้จะดีใจเสียใจไปทำไม

สิ่งทั้งหลายก็คล้ายความฝันตื่นขึ้นมา ก็พลันหายไป

ดังของที่ขอยืมมา ในไม่ช้าต้องคืนเขาไป

ชีวิตที่ผ่านมาเหมือนโชคชะตา กลางทะเลทราย

สักวันต้องไปสู่จุดสลายทำไมจะต้องไปผูกพัน

ไม่มีทางเลือกอื่นใดนอกจากคลายความผูกพัน

ปล่อยวางได้ใจก็จะสบาย สบายอย่างที่ไม่เคยเป็น

สุดท้ายจะเข้าถึงความสุขที่ยิ่งใหญ่ไม่มีประมาณ

ชีวิตจะเบิกบานด้วยตัวของเราเอง